Heb ik een coach nodig?

De afgelopen dagen sprak ik heel wat ondernemende wereldverbeteraars. Stuk voor stuk mensen met passie voor hun droomdoel voor een mooiere samenleving. Een sociaal ondernemer met een droom voor een ontmoetingsplek voor moeders en jonge kinderen, en eentje met een missie om patiënten meer inspraak en inzicht te geven in de verbetering van de kwaliteit van de zorg. En een projectleider sociaal domein die gemeentes helpt om de mens centraal te zetten in plaats van systemen en bureaucratie.

Ik kwam met hen in contact omdat ik half april met 3 ondernemende wereldverbeteraars 6 weken aan de slag ga om hen te helpen een beweging, een community, op gang te brengen om zo meer impact te genereren met hun droomdoel voor een mooiere samenleving.

In veel van die gesprekken komt een verlangen naar voren om hun droomdoel groter te maken, meer fans te vinden en verbinden en daarmee nog meer impact te hebben op een mooiere wereld. Ze zijn super enthousiast over wat ik ze kan bieden.

Maar er is ook een aarzeling …

Heb ik daarvoor wel hulp nodig? Kan ik dat niet ook gewoon zelf?

En weet je, om heel eerlijk te zijn … denk ik vaak ook ‘dat ik dat toch ook wel zelf kan’. Om er een half jaar later achter te komen dat … het er niet van kwam … ik toch niet de juiste tools/info/methode heb gebruikt. Of gewoon omdat ik de focus niet genoeg had.

Dus toch op zoek naar een coach. En door de jaren heen mocht ik samenwerken met een paar super fijne, lieve, stoere en vakkundige coaches. Stuk voor stuk mensen die gedreven waren om MIJ verder te helpen met iets waar ik op dat moment even zelf geen heldere kijk op had, niet de juiste kennis voor had of simpelweg onvoldoende focus. Het grappige is vaak ook dat je nog zelf zoveel vakkennis kunt hebben en anderen kunt helpen, jezelf coachen blijkt toch altijd nog erg lastig ;).

Vanaf deze plek dus een dank je wel aan al deze coaches die mij allemaal hebben geholpen om te komen waar ik nu sta. Dank je wel voor jou geduld, tijd en energie Gilly, Saskia, Joop, Wendy, Simone en Sigrun! Danzij jullie ben ik met sprongetjes gegroeid als mens, als professional, als leidinggevende, als social media fan en als ondernemer.

Twijfel je zelf of je een coach nodig hebt? Welk probleem of uitdaging nu ook voor je ligt, er zijn altijd verschillende routes. Check met deze handige infographic of een coach je daarbij zou kunnen helpen.

Heb ik echt een coach nodig? Doorloop de infographic en je weet het! 

Heeft de politiek invloed op geluk?

Eerder dit jaar benoemde de Premier van de Verenigde Arabische Emiraten zijn nieuwe kabinet. Voor het eerst werd ook een Minister van Geluk benoemd. Het is haar taak om een beleid uit te werken en door te voeren om een gelukkigere samenleving te bereiken, zo liet de Premier weten. Daarmee wordt geluk niet louter een bijwerking van een welvarende staat, maar een doel op zichzelf. Deze minister zal met behulp van plannen en programma’s het algemene geluksniveau van het land moeten bevorderen.

Overigens doet de Vereningde Arabische Emiraten het al niet zo slecht: op de World Happiness Index staat het land op de 20ste plek. Op deze index van de Verenigde Naties Nederland staat op plek 7, eerder stonden we op plek 4. Volgens dit rapport zouden alle overheden erop gericht moeten zijn om het geluk in hun land te bevorderen en vooral om ongeluk te verminderen.

Welvarende landen scoren hoger op geluk, maar uit onderzoek blijkt ook dat economische groei niet gelijk opgaat met groeiende geluk. Wat nu als politici zich minder zouden laten leiden door louter economische groei, maar meer door groeiende geluk in onze samenleving?

Volgens het rapport heeft dit op zichzelf al invloed op het beleid, wanneer politici zich bewust zijn van het feit dat ze kunnen sturen op geluk.

Wat denk jij zouden politici zich meer moeten richten op geluk in de samenleving?

Wil jij ook jouw politieke leiderschap inzetten en daarmee een inspirator zijn voor meer geluk? Kun je daarbij wel een beetje hulp gebruiken? Dan heb ik een mooi cadeau voor jou, gewoon omdat ik jou wil helpen in jouw missie voor een mooiere wereld! We starten op 10 september met een online uitdaging, schrijf je hier in:

Geluk(kig) in de politiek – 5 daagse

 

Oververtegenwoordiging mannen in politiek slecht voor democratie

Met een percentage van 72% mannen, zijn gemeenteraden nog altijd mannenbolwerken, ondanks het feit dat vrouwen hoger opgeleid zijn, dat ze een groter deel van het vrijwilligerswerk op zich nemen en dat ze dus ook een hoge maatschappelijke betrokkenheid hebben. Met een stijging van slechts 2% sinds 2010 is het ronduit slecht gesteld met de participatie van vrouwen in de politiek, dat bevestigt kennisinstituut Atria op vrijdag 5 februari in een nieuw onderzoeksrapport. Dat is niet alleen een gemiste kans voor de lokale democratie omdat de raad zo geen afspiegeling is van de samenleving, maar het staat ook een goede besluitvorming in de weg.

Stel je voor dat je als enige of een van de weinige vrouwen in de gemeenteraad zit. Dat kan behoorlijk eenzaam zijn, letterlijk en figuurlijk. Je bent, tussen de grijze pakken, als vrouw altijd zichtbaar als ‘de ander’, gewoon omdat je er nou eenmaal anders uit ziet.

Daarnaast is het extra moeilijk om gehoord te worden als vrouw omdat het in een groep, die bestaat uit veel dezelfde soort mensen, grijze mannen in dit geval, lastig is om een ander soort taal of een ander soort oplossing aan te dragen. Er ontstaat in een homogene groep al snel een soort van blindheid: de waarheid zoals die door de meeste leden van de groep wordt gezien, wordt beschouwd als de absolute waarheid. Andere gezichtspunten of ideeën van buiten, worden daarmee niet ingebracht of meteen naar de prullenbak verwezen. De groep wordt bij wijze van spreken blind voor nieuwe of andere gezichtspunten.

In de besluitvorming van een homogene groep kan er bijvoorbeeld gekozen worden voor een luxer gemeentelijk zwembad op een prestigieuze sportcampus, terwijl als er ruimte was geweest voor het ‘in vraag stellen’ van een dergelijke beslissing, mogelijk was gekozen voor een renovatie van het bestaande zwembad. De onmogelijkheid van het inbrengen van een andere waarheid kán er bijvoorbeeld toe leiden dat integriteitsvraagstukken anders worden behandeld in de raadszaal, dan erbuiten.

Een gemeenteraad die voor de grote meerderheid bestaat uit mannen, is daarom slecht voor de democratie. Een gemengde groep van verschillende soorten mensen is het beste medicijn tegen dit soort groepsblindheid: onderzoek laat zien dat een groep die voor minimaal 1/3 uit vrouwen bestaat, wel ruimte biedt voor nieuwe gezichtspunten en een andere benadering.

De oplossing ligt voor de hand: zorg voor meer vrouwen in de lokale politiek! Zorg dat de leden- en kieslijsten goed gevuld zijn met vrouwelijk talent. En zorg er vooral ook voor dat de dappere vrouwen die nu actief zijn in de politiek, dat blijven.

Om de vrouwen die nu actief zijn in de politiek te helpen op een authentieke manier effectief te kunnen zijn, ontwikkelde ik een 16 weken durende online programma waarin het (her)ontdekken van het droomdoel en focus leggen en een plan maken centraal staan. Dit alles in verbinding met diegene van binnen en buiten de politiek die de politica kunnen helpen om haar droom voor een mooiere samenleving in actie te zetten. Lees meer hier: www.mijndroominactie.nl

Burgermoeder: noviteit of vanzelfsprekendheid?

Gisteren heeft de gemeente Beek Christine van Basten-Boddin voorgedragen als nieuwe burgemeester. Daarmee wordt Van Basten-Boddin de allereerste vrouw die deze post in de gemeente mag vervullen. In Limburg werden de afgelopen tijd enkele vrouwelijke burgemeesters benoemd waardoor de stand nu op 10 van de 33 staat. Daarmee ligt het percentage vrouwelijke burgemeesters net boven het landelijke gemiddelde.

Een stijgende lijn dus, maar het is nog steeds geen reden tot feest. Want het blijft een uitzondering, iets bijzonders. Dat bleek ook bij de benoeming van Annemarie Penn-te Strake, Maastricht’s eerste vrouwelijke burgemeester. VVD-wethouder John Aerts zei toen: “[met de benoeming van een vrouw als burgemeester] laat Maastricht zien dat ze progressief durft te kiezen.” Een vrouw in de politiek-bestuurlijke wereld, het blijft in Limburg tot de dag van vandaag een noviteit.

Dan kunnen wij in Limburg beter een voorbeeld nemen aan wat er vorige week in Canada gebeurde. Daar presenteerde de nieuwe premier, Justin Trudeau zijn voltallig team van ministers en staatssecretarissen: 15 mannen en 15 vrouwen. Op de vraag waarom het voor hem persoonlijk zo belangrijk was om 50/50 mannen en vrouwen in zijn team te hebben zei hij: “Omdat het 2015 is en dit is hoe de samenleving eruit ziet!”

 

 

 

Ken jij jouw talent?

Kun jij in een of twee zinnen aangeven wat jouw talenten zijn? Ben jij een goede luisteraar? Heb jij talent voor competitie? Of weet jij precies hoe je groepen in beweging moet krijgen?

Als je gaat solliciteren komt er soms zo’n vraag voorbij over talent of persoonlijkheid leiderschap, het liefst in de vorm van ‘kun je ons vertellen wat jouw sterktes en zwakten zijn?’. Dat voelt toch altijd een beetje als een valkuil, niet? Het lijkt wel haast alsof je moeten kiezen uit een paar standaard  antwoorden zoals ‘sommige collega’s vinden mij perfectionistisch, dat komt omdat ik altijd degene ben die het overzicht wil behouden en ervoor wil zorgen dat alles tot in de puntjes is verzorgd voor de klant’. 

 Tja …

Want wat test een organisatie hier nu echt mee? Vaak is het ook de hekkensluiter nadat opleiding en kennis aan de orde zijn gekomen. En je wordt uiteindelijk aangenomen op jouw kennis en ervaring.

Terwijl de slagingskans om te kunnen excelleren in een organisatie altijd te maken heeft met de organisatiecultuur en of je daar als mens in past. “Organisations hire for skills and fire for personality.”

Dat kan dus anders … moet zorgorganisatie Daelzicht hebben gedacht. Zij kozen voor een video waaruit spreekt wat voor soort mens ze zoeken: iemand met een het talent om zijn of haar collega’s te ondersteunen in de veranderprocessen vanuit de transitie in de zorg. Samenwerken (partnerschap) en eigenaarschap zijn belangrijke waarden voor de organisatie. Daarnaast zoeken ze naar iemand met creatief talent, want er wordt gevraagd naar een opvallende sollicitatie.

Hieronder vind je de video. Wat vind jij? Goede zet? Krijg je zin om te solliciteren? Of toch liever gewoon een CV op A4tje?

 

Jezelf zijn

Afgelopen week was ik met mijn zoon bij de oogarts en het oordeel was duidelijk: mijn 5-jarige moet een brilletje. “Achossie”, dacht ik nog, “wat sneu zo’n kleuter met een bril.” Want alhoewel ik zelf een bril draag, wens je dat toch niet je zoon toe. Gelukkig vond zoonlief het maar wat stoer, dus op naar de brillenwinkel.

We liepen binnen en mijn kleuter stapte direct af op het rek en zetten een bril op zijn hoofd die hij mooi vond: “Die moet het zijn, mama!”. Mooi, zul je denken, dat was dus snel geregeld …

Maar de bril die hij koos was paars met witte bloemetjes.

Tja, wat doe je dan? Zeker wanneer je als mama niet geloofd in jongens- en meisjesdingen en vind dat ieder kind zijn eigen weg en passie zou moeten kunnen volgen. Mijn kind ging dan ook al eens in maillot naar school en regelmatig draagt hij een t-shirt dat uit de ‘meisjes afdeling’ komt. Gewoon omdat hij dat mooi vond.

Die eerste dag dat hij in maillot naar school ging was overigens ook meteen de laatste: grote jongens hadden gezegd dat dat voor meisjes was. Jammer, maar dat gebeurd en zo kiest hij zijn eigen pad. De maillot blijft dus in de la liggen, geen man over boord per slot van rekening kost zo’n ding bij Zeeman maar een paar euro. Een bril is natuurlijk een heel ander verhaal, die moet langer meegaan.

Met lood in mijn schoenen zei ik daarom tegen mijn zoon dat ik het een mooie bril vond, dat hij die natuurlijk mocht hebben als hij dat wilde, maar dat er mogelijk kindjes zouden zijn die zouden vinden dat deze bril voor meisjes is. Even dacht hij na; zijn antwoord was kordaat: “Dan wordt ik gewoon boos!” zei hij.

“Wat dapper”, dacht ik maar ook, “hellup ik wil niet dat mijn kind gepest wordt!” En dus zei ik: “Dat is toch ook niet lief om boos te worden. En bovendien kan ik echt geen twee brillen kopen, weet je zeker dat je deze bril wil?”

Toen ik zijn reactie zag brak mijn moederhart. Hij keek ineens heel bedachtzaam en behoorlijk beteuterd. Ik zag ter plekke zijn zelfvertrouwen dalen, “misschien was zijn keuze toch niet zo’n goed idee?” “Wat als anderen zouden zeggen dat het een meisjesbril was?” Ik zocht een afleidingstactiek en een mooi compromis. Mijn redding: dezelfde bril in paars was ook zonder bloemetjes te krijgen, misschien wilde hij die hebben? “Ja maar mama, misschien zullen andere kindjes denken dat het een meisjesbril is omdat deze paar is…. Ik neem die wel.”

Het exemplaar waar we mee naar buiten liepen was het meest saaie, kleurloze exemplaar in het rek: een onopvallend brilletje in zwart van het soort dat vroeger ooit gratis in de ziektekosten verzekering zat.

Mijn kind zal niet gepest worden … althans niet vanwege het feit dat hij een meisjes bril zou dragen … maar het voelt niet goed.

 

 

Waarom burgemeesters allemaal mannen zijn

Een tijdje terug publiceerde Dagblad de Limburger een stuk over burgemeesters. Jos Bouten concludeert hier dat vrouwen ‘helemaal geen burgemeester willen worden’ en dat de kinderen van Burgemeester Petra Dassen dus gelijk hebben als ze zeggen dat ‘burgemeester toch mannen zijn’.

Bouten komt tot deze conclusie op basis van de cijfers dat er in Limburg veel minder vrouwen solliciteren naar het burgemeesters ambt dan mannen. Maar dat vrouwen minder solliciteren betekent nog niet dat ze niet zouden willen!

Er is namelijk iets dat veel krachtiger is dan cijfers, namelijk beelden. Herinnert u zich nog de foto van de vorige Gedeputeerde Staten in Limburg? Weet u wel die grijze pakken parade

Een blik op de de foto van het laatste congres van Nederlandse Burgemeesters geeft een zelfde beeld: grijze pakken parade plus een paar vrouwen (zie foto bij dit artikel).

Dat is het beeld dat wij, maar ook de kinderen van Petra Dassen iedere dag zien. Dat is ook de reden waarom we als we aan een burgemeester denken, we onmiddellijk een burgervader in ons hoofd hebben, geen burgermoeder. Eerder al schreef ik een blog over hoe sterk beelden ons denken over mannen en vrouwen bepalen. 

Vrouwen die de leiding nemen, het blijft lastig om ons daarbij een beeld te vormen, omdat dat beeld nog steeds zo zeldzaam is. Dat geldt voor mannen en ook voor vrouwen zelf. Maastricht kreeg onlangs haar allereerste vrouwelijke burgemeester en volgens VVD-wethouder John Aerts laat Maastricht daarmee zien dat ze “progressief” durft te kiezen. Een vrouw als burgemeester, het blijft nog een noviteit.

En dat is nu precies waarom er zo weinig vrouwen solliciteren: het is niet ‘normaal’ om een vrouw op een burgemeesters post te zien. En dat laatste is wat de geringe sollicitaties van vrouwen voor burgemeesterposten ook aantonen: vrouwen steken minder vaak de vinger op.

Vrouwelijk leiderschap: wie is jouw rolmodel?

Een rolmodel kan een ontzettend krachtige invloed hebben op hoe jij jouw vrouwelijke leiderschapskwaliteiten ontwikkelt. Daarom maak ik in mijn training EU safari vrouwelijk leiderschap altijd ruimte voor enkele van mijn persoonlijke rolmodellen. Vrouwen die stuk voor stuk hun eigenheid en kwaliteiten inzetten op een manier die bij hen past. Deze vrouwen inspireren mij en laten me over mijn eigen leiderschapsstijl nadenken. Deze week delen weer drie vrouwen hun verhaal met de deelnemers van de EU safari:</p><p>Marlou Absil is voor mij een uitstekend voorbeeld van een vrouw die haar vrouwelijke leiderschapskwaliteiten inzet om daarmee als politica het gat tussen de burger en de politiek te verkleinen. Als wethouder kreeg zij te maken met kritiek op de bouwplannen voor een nieuw gemeentehuis. Ze gebruikte haar kwetsbaarheid en nodigde burgers uit om in huiskamergesprekken te praten over hun zorgen. Het leidde tot een beter plan en meer tevreden inwoners van haar gemeente. Er was heel wat lef voor nodig om voor deze aanpak te kiezen.</p><p>Vivianne Heijnen heeft het als jonge dertiger al heel ver geschopt. Ze is hoofd van de Brusselse campus van de Universiteit Maastricht en fractievoorzitter van het CDA in Maastricht. “Ik geloof in mijzelf en ga ergens voor, daarin vertrouw ik op mijn eigen kracht.” Obstakels zijn er voor haar om weg te nemen. Tegelijkertijd merkt zij dat ze soms moet opboksen tegen vooroordelen over haar als ‘dat jonge meisje’. Een goede mentor in het begin van haar carrière liet haar zien dat zij in een zaal vol met ‘grijze pakken’ gewoon een vraag kon stellen en dat ze daarmee ook respect en waardering kreeg.</p><p>Lies Craeynest staat op het punt om meer management taken op zich te nemen nadat ze zich velen jaren vanuit haar vakinhoudelijke kennis voor een beter klimaat heeft ingezet als beleidsmedewerker voor Oxfam. Lies heeft een tomeloze drive: de passie spat er bij haar van af! Tegelijkertijd heeft ze een no-nonsens mentaliteit en ziet ze overal kansen een mogelijkheden. Als burger maakt ze zich sterk voor allerlei zaken zoals diversiteit en milieu. Ze neemt daarin vaak het voortouw en is echt de drijvende kracht van enkele burgerinitiatieven. “Vreemd genoeg neem ik privé heel vaak de leiding, maar in mijn werk tot op heden veel minder.” Dat gaat nu veranderen!</p><p>Voor diegene die er deze week bij zijn, ben ik benieuwd te horen wat zij meenemen van de gesprekken met deze drie vrouwen. Maar ik hoor ook heel graag wie jouw rolmodel is. Laat een comment achter en tag jouw rolmodel!</p>

Meer vrouwen in de politiek, kies strategisch!

Aanstaande woensdag zijn de verkiezingen voor de provinciale staten. In Limburg bestaat de provinciale staten voor 81% uit mannen. Daarmee bungelt Limburg onderaan de lijst, overigens samen met Zeeland. Slechts 1/5 is dus vrouw ten opzichte van het Nederlands gemiddelde van 1/3. De grijze pakken parade voert in Limburg de boventoon en daarmee blijven vrouwelijke leiderschapskwaliteiten onbenut. En dat is een gemiste kans. Tegelijkertijd vraagt dit niet enkel aandacht in deze twee provincies.

Een veranderende economie waarin kennis delen en samenwerken binnen netwerkorganisaties voorop staat, vraagt om een ander soort leiderschap, ook in de politiek. Vrouwelijke leiderschapskwaliteiten zoals empathie, luisteren en samenwerken moeten daarom meer de ruimte krijgen in de politieke besluitvorming. Vrouwen beschikken vaker over sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten. Daarom heeft de politiek meer vrouwen nodig. Bovendien blijkt uit onderzoek dat deze kwaliteiten het best tot hun recht komen – ook bij mannen – in een gemengde groep die minimaal bestaat uit 1/3 vrouwen.

Wat betreft dat laatste is waakzaamheid geboden, want het landelijk percentage vrouwen in de provinciale staten zit – in tegenstelling tot wat je zou verwachten – in een daling. Van 36% in 2007, naar 34 % in 2011 en 32 % vrouwen op dit moment. Hierbij vallen we dus ook op landelijk niveau net onder die magische 1/3. En met slecht 31 % vrouwelijke kandidaten op de lijsten, zal dat percentage na de verkiezingen nog verder dalen.

De lijsten zijn gemaakt en de campagne is gevoerd, en nu bent jij als kiezer aan zet. Vind jij ook dat de politiek wel wat meer vrouwelijk leiderschap kan gebruiken? Stem dan op een vrouw! Maar doe dat wel strategisch.

Wil je niet enkel symbolisch stemmen, maar ook echt het verschil maken? Uit onderzoek blijkt dat je vooral niet automatisch op de hoogst genoteerde vrouw moet stemmen. Deze vrouw wordt namelijk meestal toch wel verkozen op basis van haar plek op de lijst. Hoe maakt je een strategische keuze? Simpel: je kiest voor de vrouw die op basis van haar plek net buiten de boot dreigt te vallen. Dat weet je wanneer je naar de peilingen kijkt. Hoeveel zetels heeft jouw partij in de peilingen? 4? Wie staat er dan op of in de buurt van die plek? Stem op haar. Omdat er in sommige provincies twee kiesdistricten zijn, leveren enkele partijen daarom ook twee lijsten in (bijv in Limburg en Noord-Brabant); dit zijn meestal de grotere partijen  (in Limburg oa PvdA, CDA en VVD). Is dat het geval, dan mag je het aantal stemmen uit de peilingen door twee delen. Staat jouw partij in de peilingen op 10 zetels? Deel het getal door twee en je komt op 5 uit. Welke vrouw staat er op of het dichts bij plek 5? Geef haar jouw stem en maak het verschil!