Wat heeft geluk te maken met politiek?

Eerder dit jaar benoemde de Premier van de Verenigde Arabische Emiraten zijn nieuwe kabinet. Voor het eerst werd ook een Minister van Geluk benoemd. Het is haar taak om een beleid uit te werken en door te voeren om een gelukkigere samenleving te bereiken, zo liet de Premier weten. Daarmee wordt geluk niet louter een bijwerking van een welvarende staat, maar een doel op zichzelf. Deze minister zal met behulp van plannen en programma’s het algemene geluksniveau van het land moeten bevorderen.

Overigens doet de Vereningde Arabische Emiraten het al niet zo slecht: op de World Happiness Index staat het land op de 20ste plek. Op deze index van de Verenigde Naties Nederland staat op plek 7, eerder stonden we op plek 4. Volgens dit rapport zouden alle overheden erop gericht moeten zijn om het geluk in hun land te bevorderen en vooral om ongeluk te verminderen.

Welvarende landen scoren hoger op geluk, maar uit onderzoek blijkt ook dat economische groei niet gelijk opgaat met groeiende geluk. Wat nu als politici zich minder zouden laten leiden door louter economische groei, maar meer door groeiende geluk in onze samenleving?

Volgens het rapport heeft dit op zichzelf al invloed op het beleid, wanneer politici zich bewust zijn van het feit dat ze kunnen sturen op geluk.

Wat denk jij zouden politici zich meer moeten richten op geluk in de samenleving?

Ben jij zelf een politica en wil jouw droomdoel voor een gelukkigere samenleving in actie zetten? Misschien is mijn programma dan wel iets voor jou. Hier vind je meer informatie. Maar je mag me ook altijd e-mailen of bellen (mail@irenejanssen.nl of 0621598315).

Heeft de politiek invloed op geluk?

Eerder dit jaar benoemde de Premier van de Verenigde Arabische Emiraten zijn nieuwe kabinet. Voor het eerst werd ook een Minister van Geluk benoemd. Het is haar taak om een beleid uit te werken en door te voeren om een gelukkigere samenleving te bereiken, zo liet de Premier weten. Daarmee wordt geluk niet louter een bijwerking van een welvarende staat, maar een doel op zichzelf. Deze minister zal met behulp van plannen en programma’s het algemene geluksniveau van het land moeten bevorderen.

Overigens doet de Vereningde Arabische Emiraten het al niet zo slecht: op de World Happiness Index staat het land op de 20ste plek. Op deze index van de Verenigde Naties Nederland staat op plek 7, eerder stonden we op plek 4. Volgens dit rapport zouden alle overheden erop gericht moeten zijn om het geluk in hun land te bevorderen en vooral om ongeluk te verminderen.

Welvarende landen scoren hoger op geluk, maar uit onderzoek blijkt ook dat economische groei niet gelijk opgaat met groeiende geluk. Wat nu als politici zich minder zouden laten leiden door louter economische groei, maar meer door groeiende geluk in onze samenleving?

Volgens het rapport heeft dit op zichzelf al invloed op het beleid, wanneer politici zich bewust zijn van het feit dat ze kunnen sturen op geluk.

Wat denk jij zouden politici zich meer moeten richten op geluk in de samenleving?

Wil jij ook jouw politieke leiderschap inzetten en daarmee een inspirator zijn voor meer geluk? Kun je daarbij wel een beetje hulp gebruiken? Dan heb ik een mooi cadeau voor jou, gewoon omdat ik jou wil helpen in jouw missie voor een mooiere wereld! We starten op 10 september met een online uitdaging, schrijf je hier in:

Geluk(kig) in de politiek – 5 daagse

 

Oververtegenwoordiging mannen in politiek slecht voor democratie

Met een percentage van 72% mannen, zijn gemeenteraden nog altijd mannenbolwerken, ondanks het feit dat vrouwen hoger opgeleid zijn, dat ze een groter deel van het vrijwilligerswerk op zich nemen en dat ze dus ook een hoge maatschappelijke betrokkenheid hebben. Met een stijging van slechts 2% sinds 2010 is het ronduit slecht gesteld met de participatie van vrouwen in de politiek, dat bevestigt kennisinstituut Atria op vrijdag 5 februari in een nieuw onderzoeksrapport. Dat is niet alleen een gemiste kans voor de lokale democratie omdat de raad zo geen afspiegeling is van de samenleving, maar het staat ook een goede besluitvorming in de weg.

Stel je voor dat je als enige of een van de weinige vrouwen in de gemeenteraad zit. Dat kan behoorlijk eenzaam zijn, letterlijk en figuurlijk. Je bent, tussen de grijze pakken, als vrouw altijd zichtbaar als ‘de ander’, gewoon omdat je er nou eenmaal anders uit ziet.

Daarnaast is het extra moeilijk om gehoord te worden als vrouw omdat het in een groep, die bestaat uit veel dezelfde soort mensen, grijze mannen in dit geval, lastig is om een ander soort taal of een ander soort oplossing aan te dragen. Er ontstaat in een homogene groep al snel een soort van blindheid: de waarheid zoals die door de meeste leden van de groep wordt gezien, wordt beschouwd als de absolute waarheid. Andere gezichtspunten of ideeën van buiten, worden daarmee niet ingebracht of meteen naar de prullenbak verwezen. De groep wordt bij wijze van spreken blind voor nieuwe of andere gezichtspunten.

In de besluitvorming van een homogene groep kan er bijvoorbeeld gekozen worden voor een luxer gemeentelijk zwembad op een prestigieuze sportcampus, terwijl als er ruimte was geweest voor het ‘in vraag stellen’ van een dergelijke beslissing, mogelijk was gekozen voor een renovatie van het bestaande zwembad. De onmogelijkheid van het inbrengen van een andere waarheid kán er bijvoorbeeld toe leiden dat integriteitsvraagstukken anders worden behandeld in de raadszaal, dan erbuiten.

Een gemeenteraad die voor de grote meerderheid bestaat uit mannen, is daarom slecht voor de democratie. Een gemengde groep van verschillende soorten mensen is het beste medicijn tegen dit soort groepsblindheid: onderzoek laat zien dat een groep die voor minimaal 1/3 uit vrouwen bestaat, wel ruimte biedt voor nieuwe gezichtspunten en een andere benadering.

De oplossing ligt voor de hand: zorg voor meer vrouwen in de lokale politiek! Zorg dat de leden- en kieslijsten goed gevuld zijn met vrouwelijk talent. En zorg er vooral ook voor dat de dappere vrouwen die nu actief zijn in de politiek, dat blijven.

Om de vrouwen die nu actief zijn in de politiek te helpen op een authentieke manier effectief te kunnen zijn, ontwikkelde ik een 16 weken durende online programma waarin het (her)ontdekken van het droomdoel en focus leggen en een plan maken centraal staan. Dit alles in verbinding met diegene van binnen en buiten de politiek die de politica kunnen helpen om haar droom voor een mooiere samenleving in actie te zetten. Lees meer hier: www.mijndroominactie.nl

Avondgasten over het tekort aan vrouwen in de politiek

Naar aanleiding van mijn blog ; en het stuk dat de Limburger publiceerde 10 maart 2015 over het tekort aan vrouwen in de Limburgse politiek, werd ik gevraagd om mijn verhaal toe te lichten bij de Limburgse radio en TV.

Het radio fragment van L1’s De Stemming in het kader van Internationale Vrouwendag vind je hier. De televisie fragmenten vind je hieronder terug.

Avondgasten & Limburg Vandaag

AvondGasten: “Waarom is het leeuwendeel van de Statenleden in Limburg blank, mannelijk en 50-plus? We praten erover met twee strijdbare vrouwen. Aan tafel communicatiestrateeg Irene Janssen en Saskia van der Laak van de Limburgse werkgeversvereniging.”

http://www.l1.nl/video/avondgasten-over-te-kort-aan-vrouwen-politiek-10-mrt-2015

TV Limburg; – Limburg Vandaag maakte een programma aan de vooravond van de verkiezingen van de Provinciale Staten. Vanaf 24:22m kun je horen waarom ik vind dat de Limburgse politiek wel wat meer vrouwen kan gebruiken.
http://www.tvl.nl/nl/video-embed?refpage=29395.

Gebrek aan vrouwelijk leiderschap in Limburgs Parlement

10 dagen na internationale vrouwendag kiest Nederland haar provinciaal bestuur. Opnieuw zullen deze regionale parlementen voornamelijk bestaan uit witte mannen van boven de 50. Ik noem het de grijze pakken parade. Op dit moment bestaat het Limburgs Parlement voor 81 % uit mannen en dat is een probleem.

Jonge mensen gaan niet meer naar de stembus en kiezers voelen zich steeds verder verwijdert van de politiek. En dat is ook niet gek. De grijze pakken parade slaagt er slecht in verbinding te maken met de kiezer omdat zij bij samenwerking steeds dezelfde mensen opzoeken (en daarmee ook steeds komen met dezelfde soort oplossingen). Mensen blijken namelijk eerder samen te werken met mensen die op henzelf lijken, dat is een onbewust proces. Niets menselijks is een politicus vreemd en dat verklaart het zogenaamde ‘old boys netwerk’.

En de burger? Zij herkent zich niet in onze volksvertegenwoordigers, omdat ze weinig mensen ziet waarmee ze zich kan identificeren. Maar ook omdat de besluitvorming uitkomsten biedt die niet meer voldoende toegerust is voor de maatschappelijke problemen waar we in de 21e eeuw voor staan.

Een veranderende economie waarin kennis delen en samenwerken binnen netwerkorganisaties voorop staat, vraagt om een ander soort leiderschap, ook in de politiek. Vrouwelijke leiderschapskwaliteiten zoals empathie, luisteren en samenwerken moeten daarom meer de ruimte krijgen in de politieke besluitvorming. Vrouwen beschikken vaker over sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten. Daarom heeft de politiek meer vrouwen nodig. Toch wordt een enkele vrouw vaak gauw een ‘man in een rok’ en dat heeft te maken met de huidige politieke cultuur waarin geen ruimte is voor deze vrouwelijke (of feminiene) kwaliteiten.

Uit onderzoek blijkt dat om een groepsdynamiek te veranderen van een ‘mannen’ of ‘macho’ cultuur naar een gemengde cultuur er minimaal 1/3 vrouwen in de groep nodig zijn. Mannen met sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten hebben we ook nodig voor deze cultuurverandering, maar daarmee alleen redden we het dus niet. Het begint met een goede samenstelling van het parlement waarin minimaal 1/3 vrouwen zitting heeft.

Op dit moment bestaat de Provinciale Staten voor slechts 1/5 uit vrouwen. Veel te weinig om iets te kunnen betekenen voor de groepsdynamiek. En ver onder het Nederlandse gemiddelde van 1/3. De kans dat dat snel verandert is trouwens klein; op de kieslijsten staan nu 29% vrouwen, maar deze vrouwen staan lang niet allemaal verkiesbaar.