Wat heeft geluk te maken met politiek?

Eerder dit jaar benoemde de Premier van de Verenigde Arabische Emiraten zijn nieuwe kabinet. Voor het eerst werd ook een Minister van Geluk benoemd. Het is haar taak om een beleid uit te werken en door te voeren om een gelukkigere samenleving te bereiken, zo liet de Premier weten. Daarmee wordt geluk niet louter een bijwerking van een welvarende staat, maar een doel op zichzelf. Deze minister zal met behulp van plannen en programma’s het algemene geluksniveau van het land moeten bevorderen.

Overigens doet de Vereningde Arabische Emiraten het al niet zo slecht: op de World Happiness Index staat het land op de 20ste plek. Op deze index van de Verenigde Naties Nederland staat op plek 7, eerder stonden we op plek 4. Volgens dit rapport zouden alle overheden erop gericht moeten zijn om het geluk in hun land te bevorderen en vooral om ongeluk te verminderen.

Welvarende landen scoren hoger op geluk, maar uit onderzoek blijkt ook dat economische groei niet gelijk opgaat met groeiende geluk. Wat nu als politici zich minder zouden laten leiden door louter economische groei, maar meer door groeiende geluk in onze samenleving?

Volgens het rapport heeft dit op zichzelf al invloed op het beleid, wanneer politici zich bewust zijn van het feit dat ze kunnen sturen op geluk.

Wat denk jij zouden politici zich meer moeten richten op geluk in de samenleving?

Ben jij zelf een politica en wil jouw droomdoel voor een gelukkigere samenleving in actie zetten? Misschien is mijn programma dan wel iets voor jou. Hier vind je meer informatie. Maar je mag me ook altijd e-mailen of bellen (mail@irenejanssen.nl of 0621598315).

Heeft de politiek invloed op geluk?

Eerder dit jaar benoemde de Premier van de Verenigde Arabische Emiraten zijn nieuwe kabinet. Voor het eerst werd ook een Minister van Geluk benoemd. Het is haar taak om een beleid uit te werken en door te voeren om een gelukkigere samenleving te bereiken, zo liet de Premier weten. Daarmee wordt geluk niet louter een bijwerking van een welvarende staat, maar een doel op zichzelf. Deze minister zal met behulp van plannen en programma’s het algemene geluksniveau van het land moeten bevorderen.

Overigens doet de Vereningde Arabische Emiraten het al niet zo slecht: op de World Happiness Index staat het land op de 20ste plek. Op deze index van de Verenigde Naties Nederland staat op plek 7, eerder stonden we op plek 4. Volgens dit rapport zouden alle overheden erop gericht moeten zijn om het geluk in hun land te bevorderen en vooral om ongeluk te verminderen.

Welvarende landen scoren hoger op geluk, maar uit onderzoek blijkt ook dat economische groei niet gelijk opgaat met groeiende geluk. Wat nu als politici zich minder zouden laten leiden door louter economische groei, maar meer door groeiende geluk in onze samenleving?

Volgens het rapport heeft dit op zichzelf al invloed op het beleid, wanneer politici zich bewust zijn van het feit dat ze kunnen sturen op geluk.

Wat denk jij zouden politici zich meer moeten richten op geluk in de samenleving?

Wil jij ook jouw politieke leiderschap inzetten en daarmee een inspirator zijn voor meer geluk? Kun je daarbij wel een beetje hulp gebruiken? Dan heb ik een mooi cadeau voor jou, gewoon omdat ik jou wil helpen in jouw missie voor een mooiere wereld! We starten op 10 september met een online uitdaging, schrijf je hier in:

Geluk(kig) in de politiek – 5 daagse

 

Burgermoeder: noviteit of vanzelfsprekendheid?

Gisteren heeft de gemeente Beek Christine van Basten-Boddin voorgedragen als nieuwe burgemeester. Daarmee wordt Van Basten-Boddin de allereerste vrouw die deze post in de gemeente mag vervullen. In Limburg werden de afgelopen tijd enkele vrouwelijke burgemeesters benoemd waardoor de stand nu op 10 van de 33 staat. Daarmee ligt het percentage vrouwelijke burgemeesters net boven het landelijke gemiddelde.

Een stijgende lijn dus, maar het is nog steeds geen reden tot feest. Want het blijft een uitzondering, iets bijzonders. Dat bleek ook bij de benoeming van Annemarie Penn-te Strake, Maastricht’s eerste vrouwelijke burgemeester. VVD-wethouder John Aerts zei toen: “[met de benoeming van een vrouw als burgemeester] laat Maastricht zien dat ze progressief durft te kiezen.” Een vrouw in de politiek-bestuurlijke wereld, het blijft in Limburg tot de dag van vandaag een noviteit.

Dan kunnen wij in Limburg beter een voorbeeld nemen aan wat er vorige week in Canada gebeurde. Daar presenteerde de nieuwe premier, Justin Trudeau zijn voltallig team van ministers en staatssecretarissen: 15 mannen en 15 vrouwen. Op de vraag waarom het voor hem persoonlijk zo belangrijk was om 50/50 mannen en vrouwen in zijn team te hebben zei hij: “Omdat het 2015 is en dit is hoe de samenleving eruit ziet!”

 

 

 

Waarom burgemeesters allemaal mannen zijn

Een tijdje terug publiceerde Dagblad de Limburger een stuk over burgemeesters. Jos Bouten concludeert hier dat vrouwen ‘helemaal geen burgemeester willen worden’ en dat de kinderen van Burgemeester Petra Dassen dus gelijk hebben als ze zeggen dat ‘burgemeester toch mannen zijn’.

Bouten komt tot deze conclusie op basis van de cijfers dat er in Limburg veel minder vrouwen solliciteren naar het burgemeesters ambt dan mannen. Maar dat vrouwen minder solliciteren betekent nog niet dat ze niet zouden willen!

Er is namelijk iets dat veel krachtiger is dan cijfers, namelijk beelden. Herinnert u zich nog de foto van de vorige Gedeputeerde Staten in Limburg? Weet u wel die grijze pakken parade

Een blik op de de foto van het laatste congres van Nederlandse Burgemeesters geeft een zelfde beeld: grijze pakken parade plus een paar vrouwen (zie foto bij dit artikel).

Dat is het beeld dat wij, maar ook de kinderen van Petra Dassen iedere dag zien. Dat is ook de reden waarom we als we aan een burgemeester denken, we onmiddellijk een burgervader in ons hoofd hebben, geen burgermoeder. Eerder al schreef ik een blog over hoe sterk beelden ons denken over mannen en vrouwen bepalen. 

Vrouwen die de leiding nemen, het blijft lastig om ons daarbij een beeld te vormen, omdat dat beeld nog steeds zo zeldzaam is. Dat geldt voor mannen en ook voor vrouwen zelf. Maastricht kreeg onlangs haar allereerste vrouwelijke burgemeester en volgens VVD-wethouder John Aerts laat Maastricht daarmee zien dat ze “progressief” durft te kiezen. Een vrouw als burgemeester, het blijft nog een noviteit.

En dat is nu precies waarom er zo weinig vrouwen solliciteren: het is niet ‘normaal’ om een vrouw op een burgemeesters post te zien. En dat laatste is wat de geringe sollicitaties van vrouwen voor burgemeesterposten ook aantonen: vrouwen steken minder vaak de vinger op.

Vrouwelijk leiderschap: wie is jouw rolmodel?

Een rolmodel kan een ontzettend krachtige invloed hebben op hoe jij jouw vrouwelijke leiderschapskwaliteiten ontwikkelt. Daarom maak ik in mijn training EU safari vrouwelijk leiderschap altijd ruimte voor enkele van mijn persoonlijke rolmodellen. Vrouwen die stuk voor stuk hun eigenheid en kwaliteiten inzetten op een manier die bij hen past. Deze vrouwen inspireren mij en laten me over mijn eigen leiderschapsstijl nadenken. Deze week delen weer drie vrouwen hun verhaal met de deelnemers van de EU safari:</p><p>Marlou Absil is voor mij een uitstekend voorbeeld van een vrouw die haar vrouwelijke leiderschapskwaliteiten inzet om daarmee als politica het gat tussen de burger en de politiek te verkleinen. Als wethouder kreeg zij te maken met kritiek op de bouwplannen voor een nieuw gemeentehuis. Ze gebruikte haar kwetsbaarheid en nodigde burgers uit om in huiskamergesprekken te praten over hun zorgen. Het leidde tot een beter plan en meer tevreden inwoners van haar gemeente. Er was heel wat lef voor nodig om voor deze aanpak te kiezen.</p><p>Vivianne Heijnen heeft het als jonge dertiger al heel ver geschopt. Ze is hoofd van de Brusselse campus van de Universiteit Maastricht en fractievoorzitter van het CDA in Maastricht. “Ik geloof in mijzelf en ga ergens voor, daarin vertrouw ik op mijn eigen kracht.” Obstakels zijn er voor haar om weg te nemen. Tegelijkertijd merkt zij dat ze soms moet opboksen tegen vooroordelen over haar als ‘dat jonge meisje’. Een goede mentor in het begin van haar carrière liet haar zien dat zij in een zaal vol met ‘grijze pakken’ gewoon een vraag kon stellen en dat ze daarmee ook respect en waardering kreeg.</p><p>Lies Craeynest staat op het punt om meer management taken op zich te nemen nadat ze zich velen jaren vanuit haar vakinhoudelijke kennis voor een beter klimaat heeft ingezet als beleidsmedewerker voor Oxfam. Lies heeft een tomeloze drive: de passie spat er bij haar van af! Tegelijkertijd heeft ze een no-nonsens mentaliteit en ziet ze overal kansen een mogelijkheden. Als burger maakt ze zich sterk voor allerlei zaken zoals diversiteit en milieu. Ze neemt daarin vaak het voortouw en is echt de drijvende kracht van enkele burgerinitiatieven. “Vreemd genoeg neem ik privé heel vaak de leiding, maar in mijn werk tot op heden veel minder.” Dat gaat nu veranderen!</p><p>Voor diegene die er deze week bij zijn, ben ik benieuwd te horen wat zij meenemen van de gesprekken met deze drie vrouwen. Maar ik hoor ook heel graag wie jouw rolmodel is. Laat een comment achter en tag jouw rolmodel!</p>

Avondgasten over het tekort aan vrouwen in de politiek

Naar aanleiding van mijn blog ; en het stuk dat de Limburger publiceerde 10 maart 2015 over het tekort aan vrouwen in de Limburgse politiek, werd ik gevraagd om mijn verhaal toe te lichten bij de Limburgse radio en TV.

Het radio fragment van L1’s De Stemming in het kader van Internationale Vrouwendag vind je hier. De televisie fragmenten vind je hieronder terug.

Avondgasten & Limburg Vandaag

AvondGasten: “Waarom is het leeuwendeel van de Statenleden in Limburg blank, mannelijk en 50-plus? We praten erover met twee strijdbare vrouwen. Aan tafel communicatiestrateeg Irene Janssen en Saskia van der Laak van de Limburgse werkgeversvereniging.”

http://www.l1.nl/video/avondgasten-over-te-kort-aan-vrouwen-politiek-10-mrt-2015

TV Limburg; – Limburg Vandaag maakte een programma aan de vooravond van de verkiezingen van de Provinciale Staten. Vanaf 24:22m kun je horen waarom ik vind dat de Limburgse politiek wel wat meer vrouwen kan gebruiken.
http://www.tvl.nl/nl/video-embed?refpage=29395.

Meer vrouwen in de politiek, kies strategisch!

Aanstaande woensdag zijn de verkiezingen voor de provinciale staten. In Limburg bestaat de provinciale staten voor 81% uit mannen. Daarmee bungelt Limburg onderaan de lijst, overigens samen met Zeeland. Slechts 1/5 is dus vrouw ten opzichte van het Nederlands gemiddelde van 1/3. De grijze pakken parade voert in Limburg de boventoon en daarmee blijven vrouwelijke leiderschapskwaliteiten onbenut. En dat is een gemiste kans. Tegelijkertijd vraagt dit niet enkel aandacht in deze twee provincies.

Een veranderende economie waarin kennis delen en samenwerken binnen netwerkorganisaties voorop staat, vraagt om een ander soort leiderschap, ook in de politiek. Vrouwelijke leiderschapskwaliteiten zoals empathie, luisteren en samenwerken moeten daarom meer de ruimte krijgen in de politieke besluitvorming. Vrouwen beschikken vaker over sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten. Daarom heeft de politiek meer vrouwen nodig. Bovendien blijkt uit onderzoek dat deze kwaliteiten het best tot hun recht komen – ook bij mannen – in een gemengde groep die minimaal bestaat uit 1/3 vrouwen.

Wat betreft dat laatste is waakzaamheid geboden, want het landelijk percentage vrouwen in de provinciale staten zit – in tegenstelling tot wat je zou verwachten – in een daling. Van 36% in 2007, naar 34 % in 2011 en 32 % vrouwen op dit moment. Hierbij vallen we dus ook op landelijk niveau net onder die magische 1/3. En met slecht 31 % vrouwelijke kandidaten op de lijsten, zal dat percentage na de verkiezingen nog verder dalen.

De lijsten zijn gemaakt en de campagne is gevoerd, en nu bent jij als kiezer aan zet. Vind jij ook dat de politiek wel wat meer vrouwelijk leiderschap kan gebruiken? Stem dan op een vrouw! Maar doe dat wel strategisch.

Wil je niet enkel symbolisch stemmen, maar ook echt het verschil maken? Uit onderzoek blijkt dat je vooral niet automatisch op de hoogst genoteerde vrouw moet stemmen. Deze vrouw wordt namelijk meestal toch wel verkozen op basis van haar plek op de lijst. Hoe maakt je een strategische keuze? Simpel: je kiest voor de vrouw die op basis van haar plek net buiten de boot dreigt te vallen. Dat weet je wanneer je naar de peilingen kijkt. Hoeveel zetels heeft jouw partij in de peilingen? 4? Wie staat er dan op of in de buurt van die plek? Stem op haar. Omdat er in sommige provincies twee kiesdistricten zijn, leveren enkele partijen daarom ook twee lijsten in (bijv in Limburg en Noord-Brabant); dit zijn meestal de grotere partijen  (in Limburg oa PvdA, CDA en VVD). Is dat het geval, dan mag je het aantal stemmen uit de peilingen door twee delen. Staat jouw partij in de peilingen op 10 zetels? Deel het getal door twee en je komt op 5 uit. Welke vrouw staat er op of het dichts bij plek 5? Geef haar jouw stem en maak het verschil!

Gebrek aan vrouwelijk leiderschap in Limburgs Parlement

10 dagen na internationale vrouwendag kiest Nederland haar provinciaal bestuur. Opnieuw zullen deze regionale parlementen voornamelijk bestaan uit witte mannen van boven de 50. Ik noem het de grijze pakken parade. Op dit moment bestaat het Limburgs Parlement voor 81 % uit mannen en dat is een probleem.

Jonge mensen gaan niet meer naar de stembus en kiezers voelen zich steeds verder verwijdert van de politiek. En dat is ook niet gek. De grijze pakken parade slaagt er slecht in verbinding te maken met de kiezer omdat zij bij samenwerking steeds dezelfde mensen opzoeken (en daarmee ook steeds komen met dezelfde soort oplossingen). Mensen blijken namelijk eerder samen te werken met mensen die op henzelf lijken, dat is een onbewust proces. Niets menselijks is een politicus vreemd en dat verklaart het zogenaamde ‘old boys netwerk’.

En de burger? Zij herkent zich niet in onze volksvertegenwoordigers, omdat ze weinig mensen ziet waarmee ze zich kan identificeren. Maar ook omdat de besluitvorming uitkomsten biedt die niet meer voldoende toegerust is voor de maatschappelijke problemen waar we in de 21e eeuw voor staan.

Een veranderende economie waarin kennis delen en samenwerken binnen netwerkorganisaties voorop staat, vraagt om een ander soort leiderschap, ook in de politiek. Vrouwelijke leiderschapskwaliteiten zoals empathie, luisteren en samenwerken moeten daarom meer de ruimte krijgen in de politieke besluitvorming. Vrouwen beschikken vaker over sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten. Daarom heeft de politiek meer vrouwen nodig. Toch wordt een enkele vrouw vaak gauw een ‘man in een rok’ en dat heeft te maken met de huidige politieke cultuur waarin geen ruimte is voor deze vrouwelijke (of feminiene) kwaliteiten.

Uit onderzoek blijkt dat om een groepsdynamiek te veranderen van een ‘mannen’ of ‘macho’ cultuur naar een gemengde cultuur er minimaal 1/3 vrouwen in de groep nodig zijn. Mannen met sterk ontwikkelde vrouwelijke leiderschapskwaliteiten hebben we ook nodig voor deze cultuurverandering, maar daarmee alleen redden we het dus niet. Het begint met een goede samenstelling van het parlement waarin minimaal 1/3 vrouwen zitting heeft.

Op dit moment bestaat de Provinciale Staten voor slechts 1/5 uit vrouwen. Veel te weinig om iets te kunnen betekenen voor de groepsdynamiek. En ver onder het Nederlandse gemiddelde van 1/3. De kans dat dat snel verandert is trouwens klein; op de kieslijsten staan nu 29% vrouwen, maar deze vrouwen staan lang niet allemaal verkiesbaar.

Mijn rolmodellen inspireren!

Mijn rolmodellen inspireren! 

Aanstaande vrijdag is het zo ver: met een groep enthousiaste deelnemers gaan we op EU safari vrouwelijk leiderschap. Op ontdekkingstocht naar leiderschap in Europa en in onszelf.

En een paar van mijn persoonlijke rolmodellen gaan me daar bij helpen. Zij zullen in een kort tafel interview iets laten zien en horen van hoe zij zelf hun vrouwelijke leiderschapskwaliteiten inzetten om het leven te leiden en de doelen te bereiken die zij belangrijk vinden.

Van de voorbereidende gesprekken krijg gewoon energie van: bubbels in mijn buik! Voor iedereen die er bij is volgende week alvast een voorproefje, voor alle anderen een inzicht waarom deze dames mijn rolmodel zijn door het leiderschap dat ze tonen.

Annejet Goede is een twintiger met pit. Enkele jaren terug besloot ze dat ze na haar stage in Brussel wilde blijven werken en dus ging ze recht op haar doel af toen er een kans voorbij kwam. Haar kwaliteiten zijn het delen met anderen en een ontzettend open mind. Annejet bubbelt gewoon altijd en als ze het even niet meer weet dan laat ze dat gewoon zien. Kwetsbaarheid als kracht, volgens mij laat ze daarmee echt haar vrouwelijke leiderschapskwaliteiten zien!

Esther Busscher is ambitieus, en een echte harde werker. Met daadkracht en een sterk geloof dat als je je ergens voor inzet dat dat ook wel gaat lukken werd ze benoemd in het management van een groot lobby kantoor in Brussel. Voor Esther is er geen glazen plafond! Nu zij zelf verantwoordelijkheid draagt voor het ontwikkelen van talent in haar organisatie gaat zij op zoek naar hoe ze het beste de nieuwe generatie kan begeleiden in hun persoonlijk leiderschap. En ze wil haar vrouwelijke leiderschapskwaliteiten inzetten door meer vertrouwen te geven en te sturen op kaders, niet op commando’s. Mooi om te zien!

Wiebrig Bakker startte haar carrière in de zorg; een omgeving die over het algemeen zeer mensgericht is. In een team werken meestal veel vrouwen en er bestaat er grote mate van solidariteit. Dat past bij haar. Wiebrig laat zich inspireren door de verschillende mensen die zij ontmoet in haar coaching praktijk. Daarin ziet zij vooral vrouwen vastlopen, zoals ook zijzelf in haar werk in de zorg. Want aan de top van een zorginstelling heerst meestal de mannelijke leiderschapsstijl. Vasthouden aan je waarden, daar gaat het voor Wiebrig om in vrouwelijk leiderschap. Zelf is ze daar een uitstekend voorbeeld van!

Sandra Gobert is topadvocate bij de Brusselse balie en leidt haar eigen advocaten kantoor. Een echte ‘straffe madam’ zoals ze hier zeggen. Zij weet hoe de hazen lopen in de bestuurskamer en neemt de plek die ze verdient. Omdat ze gelooft dat vrouwen iets bij te dragen hebben in de maatschappij. Onderlinge solidariteit tussen vrouwen vind zij ontzettend belangrijk. Dat is ook de reden waarom zij vrouwen in haar eigen omgeving aanspoort om te geloven in zichzelf. Voor mij is Sandra daarom ook echt een rolmodel.

Deze dames zijn er klaar voor, en ik heb er heel veel zin in. Gauw verder met de voorbereidingen, dan zie ik jullie volgende week vrijdag!